به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری  "،  به نقل از خبرگزاری صدا و سیما مرباغی که سال‌هاست در کنار معماری به احیای بنا‌ها و بافت‌های تاریخی شهر‌های مختلف مشغول است و در چند سال گذشته بنایی قدیمی را  در محله اودلاجان تهران که بخشی از آن به دوره زندیه برمی‌گردد احیا و به پاتوقی برای فعالیت‌های فرهنگی و هنری تبدیل کرده، در روز‌های ابتدایی جنگ و متأثر از تجاوز تلخ به مدرسه میناب طرحی را شروع کرد تا به جای مدرسه ویران‌شده «شجره طیبه» در دسترس هر گروهی که آماده ساخت آن است، قرار گیرد.

این معمار از تأثیر تلخ بمباران مدرسه میناب در پی تجاوز آمریکا و اسرائیل به کشورمان گفت و اینکه او را برای چند شب و روز رها نکرده تا در نهایت منجر به این می‌شود که دست‌کم به عنوان عضوی از جامعه معماری ایران کاری را به یاد انسان‌های از دست‌رفته در این فاجعه و نیز برای کودکان آینده انجام دهد.

بهروز مرباغی با اشاره به اینکه طرح معماری مدرسه میناب را براساس یک مبانی نظری خاص آماده کرده است، بیان کرد: متأسفانه روال بازسازی‌ها پس از جنگ، زلزله یا ویرانی‌های دیگر معمولا بدون حساب و کتاب انجام می‌شود و هیچ ارتقایی در منزلت و زیبایی‌شناسی شهر به وجود نمی‌آید و به همین دلیل طرحی را آماده کردم که نخستین اصل مبانی نظری آن جستجوگری، کنجکاوی، مطالبه‌گری و خلاقیت باشد. بر این اساس وقتی (طرح معماری) مدرسه فرشتگان میناب را از بالا ببینید، یک علامت سوال بزرگ است که تمام ساختار مدرسه را در خود جای داده است. هدف از طرح علامت سوال برای مدرسه میناب این است که بگوییم: چرا این بچه‌ها کشته شدند؟ چه دلیلی داشت یک مدرسه بمباران شود؟ و اساساً چرا جنگ؟ آیا کشوری یا دولتی که مدرسه میناب را به خون کشید، حاضر است مدرسه‌ای در خاک خود را هم به خاک و خون بکشد؟ و نکته بعدی این بود که آموزش و آگاهی با «چرا» شروع می‌شود. آموزش و خلاقیت به دنبال یافتن پاسخ برای پرسش است. وقتی این علامت سوال را از بالا نگاه کنید مثل یک طوفان و گردباد پیچیده است که انگار به سمت بالا می‌رود.

به گفته مرباغی، مدرسه طراحی‌شده از حدود ۱۶۰ ستون با پنجره‌هایی بین هر دو ستون تشکیل شده که ارتفاع آنها در دامنه علامت سوال از چهار متر شروع می‌شود و به ۱۵ متر می‌رسد. این ستون‌ها که بالای هر کدام از آنها یک چراغ قرار می‌گیرد به تعداد بچه‌های شهیدشده است و نشان‌دهنده چراغ راه آینده برای ماست.