کد خبر: 3599 زمان انتشار: 16:10:54 - 1405/04/22
اختصاصی رسانه تخصصی اخبار معماری؛ گوگل به‌دنبال بازتعریف آینده انرژی به همراه Voltus؛ نیروگاهی که وجود ندارد، اما برق تولید می‌کند

رشد انفجاری هوش مصنوعی و مراکز داده، شبکه‌های برق را با فشاری بی‌سابقه روبه‌رو کرده است. در چنین شرایطی، گوگل به‌جای انتظار برای ساخت نیروگاه‌های جدید، به سراغ راهکاری رفته که شاید آینده زیرساخت انرژی را تغییر دهد؛ نیروگاهی که ساختمان، دودکش یا توربین ندارد، اما می‌تواند صدها مگاوات ظرفیت جدید برای شبکه ایجاد کند.

به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری  "، گوگل با امضای توافقی سه‌ساله با شرکت آمریکایی Voltus، گام تازه‌ای در مدیریت انرژی مراکز داده خود برداشته است؛ اقدامی که بیش از آنکه یک قرارداد تأمین برق باشد، نشانه‌ای از تغییر پارادایم در رابطه میان صنعت فناوری و زیرساخت‌های انرژی به شمار می‌رود. این همکاری با هدف آزادسازی ۱۰۰ مگاوات ظرفیت در شبکه PJM Interconnection، بزرگ‌ترین شبکه انتقال برق ایالات متحده، شکل گرفته و بر پایه مفهوم «نیروگاه مجازی» یا Virtual Power Plant (VPP) استوار است.

اهمیت این پروژه تنها در عدد ۱۰۰ مگاوات خلاصه نمی‌شود. در شرایطی که توسعه مراکز داده مبتنی بر هوش مصنوعی با سرعتی بی‌سابقه در حال افزایش است، بسیاری از شبکه‌های برق دیگر توان پاسخگویی سریع به تقاضای جدید را ندارند. احداث نیروگاه، توسعه خطوط انتقال و ساخت پست‌های برق فرآیندی چندساله و بسیار پرهزینه است؛ درحالی‌که نیروگاه‌های مجازی تلاش می‌کنند ظرفیت‌های پنهان و بلااستفاده موجود در شبکه را به منبعی قابل اتکا تبدیل کنند.

مدل همکاری گوگل و Voltus بر تجمیع هزاران منبع کوچک انرژی استوار است؛ از باتری‌های خانگی و سیستم‌های ذخیره‌سازی گرفته تا ترموستات‌های هوشمند، تجهیزات صنعتی و بارهای قابل کنترل. هرکدام از این تجهیزات به‌تنهایی تأثیر ناچیزی بر شبکه دارند، اما هنگامی که به‌وسیله نرم‌افزار و اینترنت اشیا به‌صورت هم‌زمان مدیریت شوند، می‌توانند عملکردی مشابه یک نیروگاه بزرگ ایجاد کنند. این رویکرد، مفهوم تولید برق را از ساخت زیرساخت‌های عظیم به مدیریت هوشمند منابع موجود منتقل می‌کند.

از منظر طراحی زیرساخت، این پروژه نمونه‌ای از تغییر نگاه از «افزایش عرضه» به «بهینه‌سازی ظرفیت» است. در بسیاری از پروژه‌های انرژی، پاسخ به رشد تقاضا همواره ساخت تأسیسات جدید بوده است، اما اکنون معماری شبکه‌های برق به سمت انعطاف‌پذیری، دیجیتالی‌شدن و مدیریت داده‌محور حرکت می‌کند. در این مدل، نرم‌افزار و الگوریتم‌ها به اندازه نیروگاه‌ها اهمیت پیدا می‌کنند و معماری سیستم‌های انرژی بیش از گذشته به معماری اطلاعات وابسته می‌شود.

این تحول، ابعاد اقتصادی قابل توجهی نیز دارد. گوگل به‌جای سرمایه‌گذاری مستقیم در احداث نیروگاه یا توسعه خطوط انتقال، سرمایه خود را صرف فعال‌سازی ظرفیت‌هایی می‌کند که پیش‌تر در خانه‌ها و کسب‌وکارها وجود داشته‌اند. در مقابل، خانوارها و شرکت‌هایی که تجهیزات خود را در اختیار این شبکه قرار می‌دهند، بابت انعطاف‌پذیری مصرف یا ذخیره انرژی درآمد دریافت می‌کنند. چنین مدلی، مشارکت شهروندان را از مصرف‌کننده صرف به بخشی از زیرساخت تولید انرژی تبدیل می‌کند؛ تغییری که می‌تواند رابطه میان جامعه و شبکه برق را دگرگون سازد.

از منظر پایداری نیز این راهکار اهمیت ویژه‌ای دارد. بسیاری از راهکارهای تأمین برق برای مراکز داده همچنان بر توسعه نیروگاه‌های جدید متکی هستند، اما نیروگاه‌های مجازی با استفاده حداکثری از ظرفیت موجود، نیاز به ساخت زیرساخت‌های پرهزینه و پرکربن را کاهش می‌دهند. این رویکرد علاوه بر کاهش هزینه‌های سرمایه‌گذاری، می‌تواند زمان پاسخگویی به افزایش تقاضا را نیز به شکل محسوسی کاهش دهد؛ مسئله‌ای که برای صنعت هوش مصنوعی به یک ضرورت تبدیل شده است.

با این حال، این مدل بدون چالش نیست. موفقیت نیروگاه‌های مجازی به زیرساخت‌های ارتباطی پایدار، امنیت سایبری، قوانین شفاف بازار برق و اعتماد کاربران وابسته است. هرگونه اختلال در ارتباط میان هزاران تجهیز هوشمند یا ضعف در حفاظت از داده‌ها می‌تواند عملکرد چنین سیستمی را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین ظرفیت ۱۰۰ مگاوات، هرچند قابل توجه، در مقایسه با مصرف چند گیگاواتی پردیس‌های بزرگ مراکز داده هنوز سهم محدودی دارد و برای تبدیل شدن به راهکاری فراگیر نیازمند توسعه در مقیاس بسیار بزرگ‌تر است.

با وجود این محدودیت‌ها، اهمیت این همکاری بیش از آنکه در ابعاد فنی باشد، در تغییر نگرش نهفته است. گوگل نشان داده است که آینده تأمین انرژی لزوماً در ساخت نیروگاه‌های بزرگ خلاصه نمی‌شود، بلکه ممکن است در مدیریت هوشمند میلیون‌ها منبع کوچک و پراکنده شکل بگیرد. این همان تغییری است که می‌تواند مرز میان مصرف‌کننده و تولیدکننده انرژی را از میان بردارد و شبکه‌های برق را به سامانه‌هایی پویا، انعطاف‌پذیر و داده‌محور تبدیل کند.

اگر این الگو در پایان دوره سه‌ساله همکاری موفق ارزیابی شود، احتمالاً سایر غول‌های فناوری نیز مسیر مشابهی را در پیش خواهند گرفت. در آن صورت، نیروگاه‌های مجازی دیگر یک فناوری جانبی نخواهند بود، بلکه به یکی از ارکان اصلی توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، شهرهای هوشمند و اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل خواهند شد؛ آینده‌ای که در آن ارزش واقعی نه در تولید بیشتر برق، بلکه در مدیریت هوشمندتر انرژی تعریف می‌شود.

 

ترجمه، نگارش و تنظیم: پویا مودتی "معمار و پژوهشگر"

تصاویر از Google Voltus /


ارسال نظر


رویداد

کلیه حقوق مادی و معنوی این پایگاه محفوظ می باشد.