مدیر پایگاه میراث جهانی مسجد جامع اصفهان گفت: فضاهای بیدفاع شهری پیرامون مسجد یکی از معضلات جدی این اثر تاریخی و جهانی محسوب میشود که برای مرتفع کردن آن باید خانههای مخروبه و زمینهای رها شده این محدوده به مراکز اقامتی و گردشگری تبدیل شود.
به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری "، به نقل از ایرنا، امیدعلی صادقی ضمن بیان اینکه برخی از خانههای پیرامون مسجد جامع عتیق به دلیل تعدد مالکان، مهاجرت ساکنان اصلی، تغییر کاربری به انبار یا اجاره به افراد غیر بومی دچار نابهنجاری شدهاند، اظهار داشت: بسیاری از این خانهها در محدوده پیرامونی مسجد، بهویژه در کوچه منصوریان، تخریب شده و فضاهای رهاشدهای ایجاد کردهاند که پس از ساعت کاری بازار، به فضاهای بیدفاع شهری تبدیل میشوند.
وی افزود: وجود فضاهای بیدفاع شهری یکی از دغدغههای اصلی مدیریت پایگاه میراث جهانی است و برای حل این معضل، رایزنیهایی با شهرداری منطقه و کارشناسان حوزه میراث فرهنگی صورت گرفته است تا با ایجاد ارزشافزوده، رونق را به این محدوده بازگردانیم.
صادقی با اشاره به الگوهای جهانی در بهرهبرداری از بافتهای پیرامون آثار ثبت جهانی، تصریح کرد: در تمام دنیا، حضور گردشگران تا پاسی از شب در کنار آثار تاریخی تضمین کننده امنیت و پویایی است. بر همین اساس، برنامه داریم تا با تبدیل خانههای مخروبه و زمینهای رها شده در سمت شمال، شمال شرق، غرب و جنوب مسجد جامع به مراکز تجاری - گردشگری شامل رستورانها، کافههای سنتی، بومگردی و هتلهای سنتی، از این بنبست خارج شویم.
مدیر پایگاه میراث جهانی مسجد جامع عتیق درباره استقبال مالکان از این طرح گفت: با توجه به اینکه این محدوده ثبت جهانی است، محدودیتهایی نظیر ممنوعیت افزایش ارتفاع و ضوابط خاص ساختوساز وجود دارد که ممکن است مالکان را با چالش مواجه کند. با این حال، معتقدیم با رونق گرفتن گردشگری در این بافت، ارزشافزوده ایجاد شده، مالکان را برای مشارکت در این طرحها ترغیب خواهد کرد.
وی خاطرنشان کرد: ما در پایگاه میراث جهانی آمادگی کامل داریم تا از تمامی مالکان یا سرمایهگذارانی که قصد دارند در راستای ضوابط میراث فرهنگی به احیای این خانهها بپردازند، حمایت و مسیر اجرایی آن را با همکاری شهرداری تسهیل کنیم.
به گزارش ایرنا، مسجد جامع اصفهان بنایی با قدمت هزار و ۲۰۰ سال است که در فهرست آثار جهانی قرار دارد.
مکانی که مسجد جامع عتیق بر بنیان آن ساخته شده، یک آتشکده بوده است اما قدمت این مسجد تاریخی و بزرگ ایران به قرن دوم هجری باز میگردد. این مسجد مجموعهای از معماری دوران ایلخانی، سلجوقی، مظفری، تیموری، صفوی و قاجار است که همین امر باعث شده آن را موزه معماری ایران بدانند.
این اثر در شمار پنج مسجد باشکوه تاریخ معماری دنیا و در فهرست آثار جهانی قرار دارد.