کتاب «آسیای بروتالیستی» با بررسی ۱۴۰ ساختمان در ۲۸ کشور، تلاش میکند تاریخ معماری بروتالیستی آسیا را از چارچوب روایتهای غربی خارج کند و نشان دهد معماران آسیایی چگونه این زبان معماری را با اقلیم، فرهنگ، مصالح و شرایط سیاسی و اجتماعی خود تطبیق دادهاند.
به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری "،کتاب «آسیای بروتالیستی» در سال ۲۰۲۶ توسط انتشارات «بلو کرو مدیا» منتشر شده و ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ در آرکدیلی معرفی شده است.
این اثر در ۳۰۴ صفحه تنظیم شده و بیش از ۱۵۰ عکس در آن منتشر شده است. حوزه بررسی کتاب از ژاپن و جنوبشرقی آسیا تا جنوب و مرکز آسیا، خاورمیانه، ایران و لبنان گسترش مییابد.
نویسندگان کتاب معتقدند روایت تاریخی بروتالیسم عمدتاً از زاویه دید غربی نوشته شده است. کتاب جدید تلاش میکند این نگاه را اصلاح کند و نشان دهد که معماری بروتالیستی در آسیا، در برخورد با اقلیمهای متفاوت، مصالح محلی، فرهنگهای گوناگون و شرایط سیاسی متفاوت دستخوش تغییرات جدی شده است.
در نتیجه، ساختمانهای بتنی آسیا صرفاً تقلیدی از نمونههای اروپایی تلقی نمیشوند؛ بلکه هر منطقه، این زبان معماری را به شیوه خود تغییر داده است.
در کتاب آثاری از معمارانی همچون کنزو تانگه، پل رودولف، بالکریشنا دوشی، راج ریوال، چارلز کورئا، کیم سوو گون و لوکوربوزیه در کنار آثار کمترشناختهشده بررسی شدهاند.
یکی از ویژگیهای قابل توجه این مجموعه برای مخاطب ایرانی، حضور ایران در میان هشت منطقه بررسیشده است.از جمله نویسندگان این بخش سروش مهاجری و امیرحسین راد هستند که در کنار دیگر پژوهشگران، به بررسی تاریخ معماری بروتالیستی و مدرن ایران کمک کردهاند.
کتاب نشان میدهد که در ایران نیز معماری مدرن و بروتالیستی در ارتباط با شرایط محلی شکل گرفته و نمیتوان آن را صرفاً بخشی از یک جریان بینالمللی دانست.
یکی از فصلهای اصلی کتاب به لبنان اختصاص دارد و داستان ساختمانهایی را روایت میکند که در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در دورهای از رشد و نوسازی این کشور شکل گرفتند.نمونه شاخص این بخش، ساختمان اینتردیزاین اثر خلیل خوری است که طراحی آن در سال ۱۹۷۳ آغاز شد اما جنگ داخلی لبنان در ۱۹۷۵ روند ساخت آن را متوقف کرد.
این ساختمان بعدها تکمیل شد، اما تحولات اقتصادی و اجتماعی لبنان باعث شد کاربری اولیه آن عملاً از میان برود. سرگذشت بنا به نمونهای از معماری تبدیل شده که در میان توسعه، جنگ، تغییر اقتصاد و دگرگونی شهری گرفتار شده است.
«آسیای بروتالیستی» در نهایت تلاش میکند نشان دهد معماری بروتالیستی فقط درباره بتن خام و حجمهای سنگین نیست.این معماری در نقاط مختلف آسیا به بستری برای بیان مدرنیته، هویت ملی، توسعه، سیاست، اقلیم و فرهنگ محلی تبدیل شده است.
از همین رو، کتاب علاوه بر ارزش پژوهشی، میتواند به مستندی برای شناسایی و بازخوانی بخشی از میراث معماری قرن بیستم آسیا تبدیل شود؛ میراثی که بسیاری از بناهای آن امروز در معرض تخریب یا تغییرات گسترده قرار دارند.
آغاز فراخوان مسابقه بینالمللی طراحی یادمان گلزار شهدای میناب
