«ویلای کنج» به طراحی نیما میرزامحمدی، پروژه‌ای مسکونی در مازندران، طی روزهای اخیر در رسانه‌های تخصصی معماری مورد توجه قرار گرفته است. این ویلای ۴۵۰ مترمربعی با حجم کشیده آجری، سقف شیب‌دار، حفره‌های قرمز و گشودگی گسترده به سوی چشم‌انداز جنوبی، تلاش می‌کند محدودیت‌های یک قطعه زمین گوشه‌ای را به سازمان فضایی جدیدی برای زندگی تبدیل کند.
به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری "، به گفته تیم طراحی، پروژه از جست‌وجو برای ساده‌ترین فرم ممکن آغاز شده است: حجمی شیب‌دار که به‌تدریج در گفت‌وگو با اقلیم، توپوگرافی، نیازهای خانوار، نور و منظر شکل گرفته است. موقعیت پروژه در یک مجموعه مسکونی در شمال ایران باعث شده بود ساختمان در برخی جهات ارتباط محدودتری با همسایگی‌ها داشته باشد؛ در مقابل، جبهه جنوبی چشم‌اندازی باز به سوی دامنه‌های پوشیده از جنگل و چشم‌انداز طبیعی دارد.
راه‌حل معماری، سازمان‌دهی یک حجم کشیده شرقی ـ غربی است که جبهه جنوبی آن را به سمت منظره باز می‌کند. در سمت رو به همسایگی، تعداد و اندازه گشودگی‌ها کنترل شده تا حریم خصوصی حفظ شود؛ اما در سمت چشم‌انداز، شیشه‌های پیوسته، تراس‌ها و فضاهای نیمه‌باز، ارتباط داخلی و خارجی را تقویت می‌کنند. سقف دوشیب نیز علاوه بر پاسخ به شرایط اقلیمی منطقه، امکان استفاده از بام به‌عنوان بخشی از فضای زندگی را فراهم کرده است.
یکی از عناصر بصری شاخص پروژه، استفاده از رنگ قرمز در حفره‌ها و فضاهای منفی درون حجم سفید آجری است. این حفره‌ها فقط یک عنصر گرافیکی در نما نیستند؛ ورودی سرپوشیده، تراس، فضای مرکزی و مسیر ارتباطی میان حیاط، فضای داخلی و بام از همین طریق شکل گرفته‌اند. یک پلکان معلق نیز از فضای خالی مرکزی عبور می‌کند و لایه‌های مختلف خانه را به یکدیگر متصل می‌سازد.
در این میان، آجر سفید پوسته اصلی ساختمان را شکل می‌دهد و قرمز ایرانی در بخش‌های فرورفته، تضاد بصری مشخصی ایجاد می‌کند. ترکیب رنگ، ماده و فضای خالی باعث شده است پروژه از یک حجم بسته و متعارف فاصله بگیرد و سازمان فضایی آن بر پایه «خالی‌کردن» و «گشودن» حجم شکل بگیرد.
گفتنی است این پروژه در مازندران قرار دارد، سال طراحی آن ۲۰۲۵ بوده و عکاسی پروژه را استودیو حمزه‌لویی انجام داده است.
آغاز فراخوان مسابقه بین‌المللی طراحی یادمان گلزار شهدای میناب
