به گزارش رسانه " اخـبــار معـمـاری  " پروژه کافه «بَگ» در محله المحمدیه ریاض، نمونه‌ای از بازاستفاده خلاقانه از ساختار موجود و تبدیل راهکارهای اجرایی ساده به عناصر اصلی طراحی معماری است. این پروژه در زمینی اجاره‌ای شکل گرفته که پیش‌تر محل فعالیت یک رستوران، مسیر خدمات خودرو و فضای پارکینگ بوده است.

کارفرما دو محدودیت اصلی برای اجرای پروژه تعیین کرده بود: حفظ ساختمان موجود و آماده‌سازی کافه پیش از آغاز فصل زمستان. این شرایط، تخریب و ساخت‌وساز گسترده را از دستور کار خارج کرد و طراحان را به استفاده از سامانه‌ای سریع و قابل‌مونتاژ سوق داد. راهکار نهایی، به‌کارگیری داربست فلزی به‌عنوان بخش اصلی مداخله معماری بود.

شبکه‌ای از داربست‌های قرمزرنگ در محوطه پارکینگ سابق امتداد یافته و به داخل ساختمان نیز ادامه پیدا کرده است؛ به‌گونه‌ای که بخشی از ساختار سقف داخلی را شکل می‌دهد. پارچه‌های بافته‌شده با الهام از پوشش چادرها، روی این شبکه کشیده شده‌اند و سایه‌ای گسترده برای فضای بیرونی ایجاد می‌کنند. ترکیب داربست و پارچه، هم به نیاز اقلیمی برای ایجاد سایه پاسخ می‌دهد و هم هویت بصری متمایزی برای مجموعه می‌سازد.

در بخش داخلی، ساختمان موجود مرمت شده و آشپزخانه و تأسیسات آن بازسازی شده‌اند. پوشش ورق فلزی گالوانیزه در امتداد نمای بیرونی و فضای داخلی ادامه می‌یابد و پیشخوان با رنگ قرمز و نیمکت‌های چوبی، فضای نشستن را تعریف می‌کنند. همچنین نورپردازی درون لوله‌های داربست تعبیه شده است تا ساختار قرمز در ساعات شب نیز خوانایی خود را حفظ کند.

یکی از ویژگی‌های فنی پروژه، استفاده از اتصالات خشک و اجزای قابل جداسازی است. سایبان بدون نیاز به بتن‌ریزی در محل نصب شده و قطعات آن قابلیت بازشدن و استفاده مجدد دارند. هرچند طراحی اولیه با توجه به نیاز کوتاه‌مدت و سرعت اجرا شکل گرفت، مجموعه به یک نشانه بصری شناخته‌شده در محدوده خود تبدیل شده است.

کافه بَگ نشان می‌دهد که بازاستفاده در معماری لزوماً به حفاظت از بناهای ارزشمند تاریخی محدود نیست. حفظ ساختمان موجود، کاهش نیاز به تخریب و استفاده از اجزای قابل جداسازی می‌تواند حتی در پروژه‌های تجاری کوچک نیز به راهبردی طراحی تبدیل شود؛ راهبردی که محدودیت‌های اجرایی را به بخشی از هویت فضایی پروژه بدل می‌کند.